Zdrowy tryb życia

Padaczka (inna nazwa: epilepsja) to choroba o złożonej etiologii, towarzysząca wielu schorzeniom ośrodkowego układu nerwowego. Jej cechą jest pojawianie się napadów padaczkowych. Padaczka jest powszechna – dotkniętych jest nią ok. 1% ludzi w Polsce, czyli ok. 400 tysięcy osób. To najczęstsza choroba układu nerwowego u dzieci i jedna z najczęstszych u dorosłych. W 80% przypadków ujawnia się przed 20 rokiem życia.

» Co jest przyczyną napadu padaczkowego?

Napad padaczkowy jest wyrazem przejściowych zaburzeń czynności mózgu wskutek nadmiernych i gwałtownych wyładowań bioelektrycznych w komórkach nerwowych. Te wyładowania rozprzestrzeniają się w mózgu powodując napad padaczki.

» Czy można potwierdzić, że w mózgu mają miejsce nieprawidłowe wyładowania?

W chwili obecnej człowiek może rejestrować aktywność elektryczną mózgu w postaci zapisu elektroencefalograficznego (EEG). Po analizie zapisu można stwierdzić czy istnieją ogniska pobudzeń nieprawidłowych.

Występowanie zmian napadowych w EEG nigdy nie przesądza o rozpoznaniu padaczki. Wynik EEG zawsze musi być interpretowany łącznie z danymi z wywiadu.

» Jak wygląda napad padaczkowy?

Napady padaczkowe mogą przebiegać w różny sposób.

Dramatycznie wyglądają tzw. duże napady (grand mal). Są to uogólnione napady toniczno-kloniczne, z nagłą utratą przytomności, upadkiem, gwałtownym napięciem mięśni całego ciała, chory przestaje oddychać, sinieje (faza toniczna). Po kilkunastu sekundach rozpoczynają się drgawki całego ciała (faza kloniczna). W tym czasie chory może przygryźć sobie język, bezwiednie oddać mocz. Po chwili napad ustaje (do 5 minut), oddech powraca, chory jest senny i splątany (nie wie, co się dzieje wokół niego).

Innym rodzajem napadów są tzw. małe napady (petit mal). Mają one formę krótkich napadów nieświadomości – taka osoba na chwilę przerywa wykonywaną czynność, „wyłącza się”, nie ma drgawek ani upadku. Po ustaniu napadu kontynuuje przerwaną czynność i zwykle nie zdaje sobie sprawy z chwilowego zaniku świadomości.

Innym rodzajem napadów są napady miokloniczne, podczas których zazwyczaj bez utraty przytomności dochodzi do kilku zrywań niektórych grup mięśniowych.

Napady atoniczne charakteryzują się tym, że chory nagle pada, jakby ugięły się pod nim nogi i traci przytomność na kilka minut.

Napady padaczkowe (często mieszane) mogą mieć jeszcze inny obraz kliniczny, ze względu na dużą szczegółowość nie będą tu opisywane.

» Stan padaczkowy – groźny dla życia.

Powtarzające się jeden za drugim napady padaczkowe trwające powyżej 5 minut, bez odzyskania przytomności, czasem z chwilowym bezdechem są stanem zagrożenia życia. Stan padaczkowy może wystąpić bez uchwytnej przyczyny, czasem po zmianie lub nagłym odstawieniu leków, w trakcie infekcji i gorączki u chorego z epilepsją. Chory w stanie padaczkowym wymaga natychmiastowej specjalistycznej pomocy (należy bezzwłocznie wezwać karetkę pogotowia).

» Czy chory na padaczkę może przewidzieć napad padaczkowy?

Wystąpienie napadu padaczkowego jest bardzo trudne do przewidzenia. Czasem bywa tak, że przed napadem pojawia się tzw. aura. Można jednak unikać sytuacji, w których ryzyko napadu jest zwiększone, takich jak przemęczenie, stres, alkohol, błyski świetlne (praca przy komputerze, oglądanie telewizji w ciemnym pomieszczeniu), nagły stres.

» Jak często występują napady padaczkowe?

Napady padaczkowe mogą występować z różną częstością: od kilku i więcej w ciągu dnia do kilku podczas całego życia. Małe napady (np. napady nieświadomości) są zazwyczaj częstsze niż duże.

» Czy napady padaczkowe są groźne dla życia?

Groźny dla życia jest stan padaczkowy lub często powtarzające się napady, natomiast pojedynczy napad sam w sobie w zasadzie nie stanowi zagrożenia dla chorego. Niebezpieczny może być wtedy, gdy wystąpi w niebezpiecznym miejscu lub sytuacji: w wannie, na dużej wysokości, nad brzegiem jeziora, w samochodzie itp.

Częste napady, zwłaszcza duże, działają niekorzystnie na układ nerwowy powodując jego niedotlenienie. Stąd konieczne jest ścisłe według zaleceń lekarskich przyjmowanie leków przeciwpadaczkowych.

» Przyczyny padaczki.

Często mówi się o padaczce skrytopochodnej (samoistnej) – przy obecnym stanie wiedzy i diagnostyce nie można ustalić przyczyn tej choroby. Właśnie ta grupa padaczek występuje najczęściej.

Padaczkę mogą wywołać różnego rodzaju uszkodzenia mózgu. Mogą one powstawać w okresie życia płodowego: np. w przebiegu infekcji wewnątrzłonowych matki, w przypadku wrodzonych wad układu nerwowego, w przewlekłych chorobach matki w okresie ciąży, gdy matka przyjmuje szkodliwe substancje w okresie ciąży (narkotyki, palenie papierosów, przewlekły alkoholizm). Uszkodzenia mózgu mogą powstać również w czasie nieprawidłowo przebiegającego porodu (np. niedotlenienie okołoporodowe), mogą wystąpić też po urodzeniu się dziecka. Uszkodzenia mózgu u osób dorosłych są następstwem zapalenia mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych, urazów czaszki oraz guzów mózgu. Często zdarza się padaczka w alkoholowym uszkodzeniu mózgu.

Do wystąpienia napadów padaczkowych predysponują bodźce świetlne (np. migotanie ekranu komputera, oglądanie słońca przez drzewa w trakcie jazdy samochodem, światła dyskotekowe), zmiany hormonalne (np. zmiany związane z dojrzewaniem mogą spowodować uaktywnienie się padaczki), zmiana aktywności mózgu (padaczka może pojawiać się w okolicach przejścia od snu do czuwania i na odwrót), stany gorączkowe, stany organizmu takie jak niedotlenienie, zmniejszona zawartość dwutlenku węgla we krwi, niedocukrzenie, zaburzenia wodno-elektrolitowe a także zmęczenie i brak snu.

» Rozpoznanie choroby.

Jednorazowy napad drgawek z utratą przytomności nie oznacza padaczki – wymagana jest obserwacja i kontrola neurologiczna.

Drgawki mogą pojawić się w przebiegu chorób o innej etiologii niż padaczka, a więc w przebiegu hipoglikemii (niedocukrzenia), tężyczki (spadek poziomu wapnia w surowicy), u dzieci mogą występować tzw. drgawki gorączkowe (wysoka gorączka), u noworodków -łagodne drgawki noworodków.

Padaczkę można rozpoznać wtedy, gdy napady powtarzają się często i towarzyszą im zmiany w zapisie EEG (także w okresie między napadami). Bardzo duże znaczenie ma wywiad lekarski zebrany od pacjenta i jego najbliższego otoczenia (charakter napadu, długość jego trwania, utrata przytomności). Prawidłowy zapis EEG nie wyklucza jednak padaczki, wymaga natomiast powtórzenia badania.

Przy diagnozowaniu pacjenta z napadami drgawek przeprowadza się badanie neurologiczne oraz badanie okulistyczne (ocena dna oka – tarcza zastoinowa na dnie oka, przy wzmożonym ciśnieniu śródczaszkowym, np. w przypadku guza mózgu).

W celu ustalenia przyczyny występowania napadów padaczkowych wykonuje się tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny. Są to badania obrazujące strukturę mózgowia i jego ewentualne zmiany. Wykonuje się również badania laboratoryjne, aby wykluczyć tężyczkę, czy hipoglikemię.

» Dzieci chore na padaczkę.

Rozpoznanie padaczki wzbudza często u rodziców dzieci chorych postawy nadopiekuńcze. Jest to sytuacja niekorzystna, gdyż dziecko chore na chorobę przewlekłą powinno być przygotowane na pokonywanie większych trudności życiowych niż jego zdrowi rówieśnicy. Właściwie i wcześnie leczona padaczka nie odbiera chorym szans rozwoju. Dziecko powinno uzyskać jak najlepsze wykształcenie dostosowane do jego indywidualnych możliwości.

Ograniczenie trybu życia u dzieci chorych na padaczkę zależą głównie od przebiegu choroby. Aktywność ruchowa nie jest tu przeciwwskazana, a nawet korzystna. Dzieci mogą grać w piłkę, jeździć na rowerze poza drogami publicznymi, uprawiać lekkoatletykę, a także pływać w basenie pod warunkiem zapewnienia indywidualnej, fachowej opieki. Dzieci leczone skutecznie mogą uczestniczyć w obozach i wyjazdach wakacyjnych pod warunkiem zapewnienia systematycznego przyjmowania leków i poinformowania o chorobie wychowawców.

» Padaczka a praca zawodowa.

Choroba niesie ze sobą pewne ograniczenia w wykonywaniu niektórych zawodów. Przeciwwskazane jest wykonywanie zawodów, w których krótkotrwała nawet utrata świadomości może narazić na niebezpieczeństwo chorych lub inne osoby (np. zawód kierowcy, operatora ciężkiego sprzętu, spawacza czy chirurga).

» Leczenie.

Pewne rozpoznanie padaczki jest wskazaniem do przewlekłego leczenia farmakologicznego. Leczenie ma na celu zahamowanie występowania napadów padaczkowych. Terapię lekarz rozpoczyna zwykle od podawania jednego leku, odpowiedniego dla rodzaju napadów padaczkowych i charakteru schorzenia podstawowego. Leki podaje się stopniowo, zaczynając od małych dawek. Często istnieje potrzeba podania więcej niż jednego leku lub zmiana leku poprzednio zastosowanego.

Około 80% pacjentów z padaczką można skutecznie leczyć. Obecnie lekarze dysponują dużą liczbą leków przeciwpadaczkowych. Pacjent z padaczką powinien ściśle wypełniać wskazówki lekarza, to warunek skutecznego leczenia. Niesystematyczne przyjmowanie leków jest jedną z najczęstszych przyczyn niepowodzeń w leczeniu padaczki. Nagłe odstawienie leku przeciwpadaczkowego grozi nie tylko nawrotem napadów, ale także wystąpieniem stanu padaczkowego. Odstawienie leków rozważa lekarz po trzech latach od wystąpienia ostatniego napadu padaczkowego biorąc pod uwagę różne uwarunkowania (dotychczasowy przebieg choroby i jej leczenia, rodzaj padaczki, wyniki badań EEG).

» Napad padaczkowy – pierwsza pomoc.

* Co należy zrobić: osobę mającą napad padaczkowy należy ułożyć na boku, aby zapobiec zakrztuszeniu lub zadławieniu, szczególnie w razie wymiotów. Trzeba chronić głowę przed urazem (przytrzymać głowę). Trzeba rozpiąć kołnierz koszuli, aby ułatwić oddychanie. Zachować spokój, jeżeli po 2-3 minutach atak nie mija, wezwać pogotowie ratunkowe. Po ataku pomóc usiąść choremu lub dojść do łóżka, pozwolić odpocząć.

* Czego nie należy robić: Nie należy podawać nic do picia. Nie należy powstrzymywać na siłę drgawek, nie wkładać niczego między zęby, szczególnie nic twardego – na pewno nie własnych palców! – grozi to odgryzieniem palca. Nie otwierać zaciśniętych szczęk.

Powyższy artykuł daje jedynie ogólną wiedzę o problemie, jakim są oparzenia słoneczne. Dane tutaj przedstawione mają jedynie wartość informacyjną i nie mogą zastąpić profesjonalnej porady lekarskiej. W przypadku problemów zdrowotnych i jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się po poradę do lekarza. Tylko porada lekarska oparta na osobistym zbadaniu pacjenta, wywiadzie chorobowym i badaniach dodatkowych zawsze gwarantuje postępowanie bezpieczne, takie, które może dać pożądany efekt zdrowotny.

zdrowie.flink.pl

Ciąża pozamaciczna występuje u coraz szerszej grupy kobiet w młodym wieku. Występuje ona u kobiet między 26 a 30 rokiem życia. Powodów wystąpienia tego problemu może być wiele. Jednym z nich są przebyte choroby płciowe oraz zabiegi operacyjne jajników czy jajowodów. Niekorzystnie działają też stany zapalne. Jednak wcześnie wykryta ciąża pozamaciczna może sprawić że będzie się bez operacji. Jednak leczenie musi odbywać się w szpitalu pod stałą kontrolą lekarską. Jednym z objawów jakie powinny nas zaniepokoić jest występujące krwawienie oraz silne bóle brzucha w okolicach nadbrzusza. Do tego kobieta może odczuwać obolałość piersi. W przypadku podejrzenia ciąży ektopowej należy nie zwlekać i udać się do naszego lekarza ginekologa. Taka  ciąża pozamaciczna  ma ma szans na prawidłowy przebieg oraz rozwój zarodka. Zazwyczaj jajo zagnieżdża się poza macicą. Do najczęściej spotykanych miejsc jest jajowód, rzadziej są to jajniki czy inne narządy w jamie brzusznej. Tak umiejscowiony zarodek może uszkodzić naczynia krwionośne kobiety, wniknąć w jej tkankę lub pęknąć .Wtedy następuje krwotok, który dla matki jest bardzo niebezpieczny ponieważ może spowodować nawet zagrożenia dla życia.

Operacje plastyczne i medycyna estetyczna w ostatnich latach cieszą się coraz większym zainteresowaniem wśród klientek. Przyczyną może być łatwa dostępność brak odczuwania bólu oraz zmniejszenie ceny niektórych takich operacji. Jednak jest to interwencja w własny wygląd. Wzrost zainteresowania operacjami plastycznymi wśród Francuzek w ciągu ostatnich 6 lat wzrosła z 6% do 14%.Według tych badań największym zainteresowaniem cieszą się następujące zabiegi poprawiające wygląd piersi oraz pośladków. Dużym zainteresowaniem cieszą się zabiegi mające na celu wypełnić zmarszczki. Wśród Francuzek najwięcej jest kobiet, które wykonają operacje estetyczne między innymi nosa. Wśród kobiet, które poddały się badaniu zauważono że najwięcej wykonano następujących zabiegów zastrzyki z botoksu oraz wybielanie zębów. Później jest liposukcja oraz powiększanie biustu. Mężczyźni natomiast poddawali się takim zabiegom jak:licówki stomatologiczne, przeszczepy włosów a także zastrzyki z botoksu.

Podczas ciąży większość przyszłych mam zachodzi w głowę co robić, żeby jej pociecha rozwijała się w jak najbardziej prawidłowy sposób. Najważniejszym czynnikiem mającym wpływ na rozwój płodu jest odpowiednia dieta, która codziennie powinna być odpowiednio urozmaicona i wzbogacona w witaminy i mikroelementy.

Jak już wspomniałem dieta powinna być odpowiednio urozmaicona, czyli nie wszystkie produkty możemy spożywać urozmaicając tą dietę. Kategorycznie zabronione jest spożywanie alkoholu! Nawet w najmniejszych ilościach, choćby kieliszek szampana może powodować trwałe i nieodwracalne uszkodzenia płodu, poronienie czy nawet wystąpienie PZA (płodowego zespołu alkoholowego). Zabronione także jest spożywanie kawy, coca – coli oraz wszelkiego rodzaju napojów izotonicznych zawierających kofeinę. Kofeina ma działanie moczopędne co skutkuje wypłukaniem wapnia z organizmu, a jak doskonale wiemy wapń jest jednym z najważniejszych mikroelementów podczas rozwoju płodu. Kolejnymi produktami, których powinnyśmy sobie odmówić podczas ciąży są wszelkiego rodzaju sery pleśniowe oraz kozie i owcze produkty nabiałowe, które nie przeszły pasteryzacji. Nabiał ten posiada spore ilości bakterii typu listeria, które mogą powodowac listeriozę.

Kobiety w stanie błogosławionym są dużo bardziej podatne na te bakterie i częściej chorują na listeriozę, która powodować może uszkodzenie płodu a nawet poronienie. Listerioza to nie jedyna groźna choroba grożąca ciężarnym kobietom, kolejną jest salmonella której źródłem jest często niepasteryzowane mleko czy też surowe jajka. Oprócz wyżej wymienionych, niewskazane jest także spożywanie wątróbki w dużych ilościach, bowiem duża ilość witaminy A jest bardzo szkodliwa dla rozwoju płodu. Dodatkowo orzeszki ziemne i wszelkie produkty je zawierające takie jak batony czy czekolada są czynnikami powodującymi alergię. Dlatego też lepiej nie spożywać ich w dużych ilościach aż do momentu kiedy przestaniemy karmić dziecko własnym pokarmem.

Zdrowie – ten tylko je ceni kto je straci… Podczas okresu kiedy jesteśmy w dobrej kondycji zdrowotnej wszystko jest dużo łatwiejsze, kolory żywsze i energii też tak jakby w nas więcej. Niestety, kiedy choćby się przeziębimy wszystko traci w naszych oczach, świat kręci się wolniej, nic nam się nie chce i wszystko nas denerwuje. W takim stanie należy pozostać w domowym zaciszu i przyjmować systematycznie leki.

Nikt nie lubi być chory, to zawsze jest niekomfortowy czas, dla każdego człowieka. Podczas choroby cierpimy, raz bardziej, raz mniej ale zawsze to cierpienie, najgorzej na wszelkie infekcje i stany chorobowe reagują najmłodsi. Dzieci dużo gorzej znoszą ból, gorączkę czy uporczywy kaszel. Każda choroba dziecka niesie za sobą konsekwencje w postaci utraty szkolnych dni, a jak wiemy im dziecko starsze tym więcej materiału musi nadrobić.

Sprawa z uzupełnianiem wiedzy wygląda inaczej podczas przeziębienia i inaczej podczas ciężkiej choroby. Jeśli chodzi o tą drugą opcje to sprawa ma się nie ciekawie. Dziecko jest bardzo osłabione i po prostu nie jest w stanie skupić się na nauce. Gdy minie gorączka i dziecko poczuje się lepiej, kiedy nabierze już sił musi przystąpić do przepisywania notatek oraz uczenia się materiału które opuściło. Często zdarza się tak, że bez pomocy nauczyciela dziecku ciężko przyswoić jest tak ogromne ilości wiedzy. My często też nie potrafimy odpowiednio przekazać swojej pociesze wiedzy w odpowiedni sposób. Tu z pomocą przychodzą korepetytorzy, często są to studenci, emerytowani nauczyciele a coraz częściej nawet licealiści. Po powrocie do szkoły dziecko nie znające materiału często jest obiektem kpin i krzywych spojrzeń. Jeśli chcemy aby nasze dziecko nie cierpiało takich psychicznych katuszy należy wysłać je na zajęcia wyrównawcze bądź korepetycje w celu uzupełnienia braków.

Oprócz korepetycji można także zainwestować w interaktywne programy edukacyjne, dzięki czemu dzieci łatwo przyswajają wiedzę. Choroba to trudny czas, również wiążące się z nią zaległości. Zróbmy wszystko aby nasze dziecko uniknęło wyżej opisanych nieprzyjemnych sytuacji.